Παρασκευή, 21.07.17

Τελευταία Ενημέρωση:11:43:50 AM GMT

Τελευταία Νέα:

Μιχάλης Τζελέπης - Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Σερρών - Αρθρα - Ομιλίες

«Το αγροτικό πρόβλημα δεν λύνεται με «προσχηματικούς διαλόγους» σε θεματικές και με «αναρμόδιους»»

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

Η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από τον Ιανουάριο του 2015 που ανέλαβε την Διακυβέρνηση της χώρας πέτυχε με μοναδικό τρόπο και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να γιγαντωθούν τα πραγματικά προβλήματα του Ελληνικού λαού και της Εθνικής οικονομίας.
Εξ’ αιτίας των πολιτικών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δημιουργήθηκαν κοινά και πολλαπλά αδιέξοδα στους περισσότερους τομείς της οικονομίας, στοχοποιώντας κάθε παραγωγική προσπάθεια.
Τραγικό επακόλουθο της ανικανότητας της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στον πρωτογενή τομέα είναι: η εξαθλίωση των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της αγροτικής οικονομίας.
Η Κυβέρνηση αντί να δώσει κίνητρα στις παραγωγικές ομάδες να παράγουν περισσότερα και ανταγωνιστικότερα προϊόντα, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, κήρυξε «πόλεμο», προωθώντας φορολογικές και ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη φτωχοποίηση των αγροτών-παραγωγών.
Μετέτρεψε τους αγρότες σε εργάτες-γης και το αγροτικό εισόδημα σε αγροτικό επίδομα. Η σημερινή αγροτική κρίση είναι προϊόν της αποτυχημένης πολιτικής της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η οποία δείχνει ξεκάθαρα και απροκάλυπτα ότι αποστρέφεται τους αγρότες, την ύπαιθρο και την παραγωγή. Είναι πραγματικά απορίας άξιον πως μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ελήφθησαν τόσα πολλά αρνητικά μέτρα σε βάρος του αγροτικού εισοδήματος.

Ενδεικτικά αναφέρω:

1) Φορολόγηση των αγροτικών εισοδημάτων από 1-1-2017 με συντελεστή από το 13% στο 22% έως και το 45%, με ταυτόχρονη φορολόγηση της Ενιαίας Ενίσχυσης της ΚΑΠ, στρεβλώνοντας την ΚΑΠ. Οι Κοινοτικές ενισχύσεις δεν είναι το πιο εύκολο εισπράξιμο κεφάλαιο για να καλύπτονται δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά αποσκοπούν στην ενίσχυση της παραγωγή φθηνών και ποιοτικών προϊόντων και στην προστασία του περιβάλλοντος.
2) Κατήργησε τον ΟΓΑ που αποτελούσε κατάκτηση των αγροτών
3) Τριπλασίασε τις ασφαλιστικές εισφορές που για πρώτη φορά συνδέονται με το φορολογητέο εισόδημα και θα φτάσουν μαζί με τις εισφορές υπέρ υγείας στο 27,5% του εισοδήματος (κρυφή φορολογία). Από 1-1-2017 οι εισφορές θα ανέλθουν στο 21,2% για τον ΟΓΑ ενώ οι αγρότες θα κληθούν να πληρώσουν αναδρομικά και τις αυξήσεις στις εισφορές του 2016
4) Αύξηση προκαταβολής φόρου στο 100% και τέλος επιτηδεύματος στα 650 ευρώ για κάθε αγρότη εξομοιώνοντας τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις με τις επιχειρήσεις
5) Αύξησε τον ΕΝΦΙΑ και τους έμμεσους φόρους εντάσσοντας και τα αγροτεμάχια στην πληρωμή του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ (2017)
6) Αύξησε το ΦΠΑ στο 24% αυξάνοντας το κόστος παραγωγής
7) Επέβαλλε τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο κρασί
8) Κατήργησε την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου για τους αγρότες και με τις νέες αυξήσεις στα καύσιμα το κόστος ενέργειας θα πλήξει καίρια την ανταγωνιστικότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων
9) Επέβαλλε τα capital controls εξαφανίζοντας την ρευστότητα
10) Μεγάλες καθυστερήσεις στην εκτίμηση και καταβολή των αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ και μεταφορά των αποθεματικών από ΕΛΓΑ και ΟΠΕΚΕΠΕ στην Τράπεζα της Ελλάδος.
11) Αύξηση της τιμής του αγροτικού ρεύματος
12) Πάγωμα δύο χρόνια τώρα από την έναρξή του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2015-2020, ύψους περίπου 20 δις στα οποία περιλαμβάνονται και 6 δις για την Αγροτική Ανάπτυξη.
Μετά από αυτήν την καταιγίδα αρνητικών μέτρων, τώρα πια, οι κύριοι της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αντιμέτωποι με τις επιλογές τους και δυστυχώς για αυτούς οι μύθοι τους έχουν πλέον τελειώσει. Δεν υπάρχουν πια «ευήκοα ώτα» και ιδιαίτερα στους αγρότες.
Το αγροτικό πρόβλημα δεν λύνεται με «προσχηματικούς διαλόγους» σε θεματικές και με «αναρμόδιους». Το αγροτικό ζήτημα της χώρας πρέπει να είναι ενταγμένο σ’ ένα Εθνικό Σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, το οποίο θα προκύψει μέσα από τη συζήτηση και τον διάλογο με τους αγρότες και τους φορείς της ελληνικής υπαίθρου για να σταματήσουμε να έχουμε μη βιώσιμες, από-επενδυμένες, ήδη υπερφορολογημένες και άνευ βασικών υποδομών ημιλυπόθυμες γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
Το Εθνικό Σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης πρέπει να στηρίζεται στις παρακάτω πολιτικές:
1)Αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας
2)Αναδιοργάνωση του παραγωγικού μοντέλου με στόχο τον προσανατολισμό στην αγορά και κατάρτιση ειδικού προγράμματος στην κτηνοτροφία για την αντικατάσταση των εισαγωγών
3)Σύνδεση του πρωτογενούς τομέα με τον τουρισμό για να μπορέσουμε να έχουμε καλύτερη αξιοποίηση της ντόπιας παραγωγής
4) Θέσπιση φορολογικών κινήτρων για την προώθηση νέων συλλογικών δομών και για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων κόστους και μικρού μεγέθους εκμεταλλεύσεων
5) Επιστροφή 5 μονάδων ΦΠΑ στους οργανωμένους παραγωγούς για μείωση του κόστους παραγωγής
6) Διατήρηση της αυτοτέλειας του ΟΓΑ
7) Μεταρρύθμιση του ΟΓΑ σε φορέα ασφάλισης των αγροτών με διαχωρισμό του ταμείου πρόνοιας και αφαίρεση άλλων δαπανών που δεν ανήκουν στον ΟΓΑ. -Αποσύνδεση των ασφαλιστικών εισφορών από το φορολογητέο εισόδημα.
-Ασφαλιστικές εισφορές από τον ΕΝΑ για κάθε νέο ζευγάρι αγροτών τα πρώτα πέντε χρόνια για να διευκολύνουμε την ηλιακή ανανέωση.
8) Προοδευτική μείωση του συντελεστή φορολόγησης των αγροτών για να επιτευχθεί η ανταγωνιστικότητα της αγροτικής παραγωγής
9) Επιστροφή ΦΠΑ στα γεωργοεφόδια στο 13% για τον ίδιο σκοπό
10) Διατήρηση του αφορολόγητου και του ακατάσχετου των ενισχύσεων και την εφαρμογή ακατάσχετου λογαριασμού για τις εκμεταλλεύσεις
11) Καθιέρωση αγροτικού πετρελαίου για την μείωση του κόστους ενέργειας και του κόστους παραγωγής
12) Αξιοποίηση άμεσα όλων των δυνατοτήτων της ΚΑΠ (2015-2020) ύψους 20δις  για την ανάπτυξη της υπαίθρου και της χώρας. Με έμφαση στους νέους αγρότες, στα σχέδια βελτίωσης και μεταποίησης, στα εγγειοβελτιωτικά και προγράμματα κάλυψης από τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής και των απότομων μεταβολών της αγοράς
13) Δημιουργία ταμείου (ΕΤΕΑΝ) χρηματοδότησης παραγωγικών επενδύσεων, μεταποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων
14) Καθιέρωση πολιτικών για:
Α) Χρήση γης και νερού
Β) Γενετικού και πολλαπλασιαστικού υλικού
Γ) Έλεγχο και Εποπτεία της Αγοράς
Δ) Αύξηση της προστιθέμενης αξίας
Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι «Τώρα είναι η ώρα της πολιτικής επιλογής για την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων του αγροτικού χώρου βάζοντας τέλος στην περαιτέρω διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Τώρα πρέπει να δημιουργηθούν συνθήκες ειλικρινούς διαβούλευσης με τους αγρότες ξεκινώντας από μηδενική βάση».  
Με οποιαδήποτε άλλη επιλογή η Εθνική Ζημιά που θα προκληθεί θα είναι, δυστυχώς, ανεπανόρθωτη….

'Αρθρο Μιχάλη Τζελέπη για την Βιολογική Γεωργία-Κτηνοτροφία με αφορμή το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Βιολογικής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας που διεξήχθη στον Νομό Σερρών

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

11960077 10206577373209495 2214754165058721632 n

Τις τελευταίες δεκαετίες η ανησυχία για την καταστροφή του περιβάλλοντος έχει αποκτήσει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις, ενώ οι διαμαρτυρίες για τις περιβαλλοντικές επιδράσεις των συστημάτων παραγωγής προϊόντων αυξάνονται σε παγκόσμια κλίμακα.                          Ιδιαίτερη προσοχή στα πλαίσια του ευρύτερου κινήματος για την προστασία του περιβάλλοντος έχει δοθεί στον τομέα της γεωργίας. Ασκείται έντονη κριτική στις βιομηχανικές μεθόδους γεωργικής καλλιέργειας της συμβατικής γεωργίας, οι οποίες συντελούν με τις εντατικές και μηχανοποιημένες τεχνικές παραγωγής στην απαξίωση του φυσικού περιβάλλοντος, την αύξηση της μόλυνσης και την εξάντληση μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων. Επιπροσθέτως με την έντονη χρήση χημικών φυτοφαρμάκων δημιουργούν στο σύγχρονο καταναλωτικό κοινό, το οποίο απαιτεί τρόφιμα ποιοτικά και υγιεινά, ανησυχία για την ασφάλεια και θρεπτική αξία των γεωργικών προϊόντων.

Σε μια εποχή λοιπόν που τα υγιεινά τρόφιμα αποτελούν είδος προς εξαφάνιση, η βιολογική γεωργία έρχεται να δώσει τη λύση δημιουργώντας τις προϋποθέσεις παραγωγής ποιοτικά εγγυημένων προϊόντων, ασφαλών για την δημόσια υγεία και υψηλής διατροφικής αξίας μέσω μεθόδων καλλιέργειας που ελαχιστοποιούν την μόλυνση του περιβάλλοντος και προωθούν την διατήρηση της βιοποικιλότητας

Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι που τα βιολογικά προϊόντα κερδίζουν συνεχώς έδαφος σε όλο τον κόσμο και αποτελούν την προτίμηση κάθε συνειδητοποιημένου καταναλωτή που επιθυμεί την υγιεινή διατροφή και την προστασία του περιβάλλοντος.

Δυστυχώς, στην χώρα μας, παρόλο που οι βιολογικές καλλιέργειες ξεκίνησαν εδώ και 20 χρόνια, δεν αναπτύχθηκαν για διάφορους λόγους στο μέτρο που θα μπορούσαν. Τα στοιχεία λένε ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά σε παραγωγή και κατανάλωση βιολογικών προϊόντων στην Ευρώπη και εύλογα γεννάται το ερώτημα: Γιατί μέσα στην περίοδο της κρίσης, με δεδομένη όσο ποτέ την αναγκαιότητα εύρεσης οικονομικού διεξόδου στον πρωτογενή τομέα, με δεδομένη την ανάγκη παραγωγής προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία, η παραγωγή βιολογικών προϊόντων αποτελεί μόνο το 4% της εγχώριας γεωργικής παραγωγής;

Οι λόγοι βέβαια είναι αρκετοί θα αναφερθώ όμως επιγραμματικά σε ορισμένους που θεωρώ ότι είναι οι σημαντικότεροι:

1. H αυξημένη τιμή αγοράς των βιολογικών προϊόντων, απόρροια του αυξημένου κόστους παραγωγής τους που σε μια εποχή ιδιαίτερων οικονομικών δυσχερειών δρα αποτρεπτικά για τον επίδοξο καταναλωτή, αποθαρρύνει τον επίδοξο βιοκαλλιεργητή και αναγκάζει πολλούς από αυτούς που ασχολήθηκαν να επιστρέψουν στον συμβατικό τρόπο καλλιέργειας.

2. Η προβληματική έως τώρα υλοποίηση-διαχείριση των γεωργοπεριβαλλοντικών προγραμμάτων που αφορούν ενισχύσεις στην βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία από το αρμόδιο Υπουργείο

3.Η μη εφαρμογή θεσμικού πλαισίου για την νομότυπη λειτουργία εξιδεικευμένων αγορών-παραγωγών βιολογικών προϊόντων από την Πολιτεία

4. Η ελλιπής ενημέρωση και εκπαίδευση των καταναλωτών σε θέματα βιολογικής γεωργίας

            Η τιμή των βιολογικών προϊόντων είναι πιο υψηλή από αυτή των συμβατικών, πράγμα που οφείλεται σε ένα συνδυασμό από παράγοντες οι οποίοι είναι γνωστοί. Οι αποδόσεις αυτών των καλλιεργειών είναι χαμηλότερες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30% από αυτές μίας συμβατική καλλιέργειας και εάν σε αυτό το πρόβλημα της μειωμένης παραγωγής συμπεριλάβουμε και το επιπρόσθετο κόστους ελέγχου και πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων μαζί με το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος παραγωγής τους, καταλαβαίνουμε που οφείλεται η αλμυρή τιμή τους στην αγορά.

         Εδώ έρχεται η πολιτεία να δώσει λύσεις ενισχύοντας τους επίδοξους βιοκαλλιεργητές με μία σειρά μέτρων μέσω του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης με τα λεγόμενα γεωργοπεριβαλλοντικά προγράμματα βιολογική γεωργίας και κτηνοτροφίας δίνοντας οικονομική στήριξη προκειμένου οι δικαιούχοι των προγραμμάτων να αποζημιωθούν για το διαφυγόν εισόδημα και τις πρόσθετες δαπάνες και εν κατακλείδι να μπορέσουν να πουλήσουν σε ποιο ανταγωνίστηκες τιμές. Δυστυχώς, όμως, η θεωρία εν προκειμένω απέχει παρασάγγας από την πράξη , δηλαδή την θλιβερή πραγματικότητα που βιώνουμε.

         Στον Νομό Σερρών, σύμφωνα με στοιχεία της Δ.Α.Ο.Κ, το έτος 2012 εντάχθηκαν 370 άτομα στην βιολογική γεωργία με πάνω από 30.000 στρέμματα και 101 άτομα στην βιολογική κτηνοτροφία με 29.000 ζώα, προσδοκώντας μέσα στην πενταετία που κρατάει το πρόγραμμα να απορροφήσουν πάνω από 13 εκατομμύρια ευρώ. Αυτοί οι παραγωγοί ενώ είναι αναγκασμένοι να τηρούν τις δεσμεύσεις της εφαρμογής του προγράμματος κάθε έτος, με το ανάλογο οικονομικό κόστος, έχουν πληρωθεί μέχρι στιγμής μόνο για το πρώτο έτος ένταξής τους στο πρόγραμμα   βιολογικής κτηνοτροφίας και για τα δύο πρώτα έτη για την βιολογική γεωργία. Η αδιαφορία της πολιτείας είναι δεδομένη καθώς φτάνοντας στην ολοκλήρωση αυτών των προγραμμάτων, εν έτη 2016, οι πληρωμές καθυστερούν χαρακτηριστικά παρά τις αυξημένες πιέσεις εκ μέρους όλων των ενδιαφερομένων συμπεριλαμβανομένου και εμού του ιδίου.

Δεν αρκεί η προσπάθεια των βιοκαλλιεργητών, πρέπει και η Πολιτεία και ειδικά το ΥΠΑΑΤ να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

         Τα προβλήματα είναι γνωστά, έχουν επισημανθεί επανειλημμένα από τους εμπλεκόμενους φορείς και η αδυναμία της κυβέρνησης να τα διαχειριστεί είναι παροιμιώδης.  

         Δεν θα μπορούσε άλλωστε αλλιώς να δικαιολογηθεί και η παντελής αδιαφορία των Κυβερνόντων, οι οποίοι ηθελημένα κωφεύουν στις εκκλήσεις των οργανωμένων φορέων των βιοκαλλιεργητών που ζητούν εδώ και καιρό να οριστεί από το κράτος μέσω ΚΥΑ, το κανονιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οι αγορές των βιολογικών προϊόντων θα μπορούν να λειτουργούν νομότυπα δίνοντας στους παραγωγούς την δυνατότητα οργανωμένα να διαθέτουν οι ίδιοι καθαρά, ποιοτικά και πιστοποιημένα προϊόντα στους καταναλωτές. Ως επακόλουθο, με την δημιουργία αυτών των αγορών, κατά την γνώμη μου, θα βελτιωθεί αισθητά και το ενδιαφέρον όπως και η ενημέρωση των εν δυνάμει καταναλωτών. Το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι εις γνώση μου και δεσμεύομαι να το παρακολουθήσω βοηθώντας με τα μέσα που διαθέτω στην επίλυσή του.

         Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι σε μία χώρα που ο λαός της ασφυκτιά υπό το βάρος δυσβάσταχτων οικονομικών υποχρεώσεων και αντιμετωπίζει πλέον θέμα επιβίωσης, η ενίσχυση-ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα παραγωγής που αποτελούσε και θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί μία από τις κύριες πλουτοπαραγωγικές πηγές της, είναι μονόδρομος .

         Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρώ ότι είναι χρέος όλων μας και ειδικότερα της πολιτείας να δούμε σοβαρά τις ευκαιρίες που δημιουργούνται αλλά και τα προβλήματα που δυσχεραίνουν την ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου. Το χρέος μας γίνεται ακόμα μεγαλύτερο εάν αναλογιστούμε, εκτός από τις οικονομικές ευκαιρίες και τον πραγματικό στόχο όσων προωθούν ή ασχολούνται με την αειφόρο γεωργία εν γένει. Την διασφάλιση της δημόσιας υγείας και την διαφύλαξη ενός βιώσιμου περιβάλλοντος για τις επόμενες γενιές, τα παιδιά μας.

        

3η Σεπτέμβρη: Ημέρα Μνήμης και Ημερομηνία σταθμός για την πολιτική ζωή του τόπου

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

42 xronia pasok

 

Η 3η Σεπτέμβρη δεν είναι απλά η γενέθλιος ημέρα του ΠΑΣΟΚ…

Η 3η Σεπτέμβρη αποτελεί την ημερομηνία-σταθμό για τη γέννηση της Δημοκρατίας των «πολιτικών κομμάτων». Το μπλοκ των μη προνομιούχων πολιτών, το αίτημα για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία διατυπώθηκαν για πρώτη φορά στην Ιστορία, στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974, από τον ιδρυτή του Κινήματος, Ανδρέα Γ. Παπανδρέου και το Καταστατικό του ΠΑΣΟΚ.

Για πρώτη φορά στην Μεταπολιτευτική Ιστορία της Ελλάδας, ο λαός απέκτησε κεντρικό ρόλο στην πολιτική σκηνή και τα πολιτικά κόμματα άλλαξαν ριζικά: από «αστικά»-«ελιτιστικά» κόμματα μετατράπηκαν σε μαζικού τύπου κόμματα, όπου κάθε πολίτης είχε αποκτήσει λόγο και φωνή.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε καθοδηγητής των μεγάλων, πολιτικών εξελίξεων της χώρας και των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων… Πολλοί προσπαθούν σήμερα να μιμηθούν τόσο τον ίδιο τον πολιτικό φορέα όσο και τον ιδρυτή του-ελάχιστα έως καθόλου, όμως, το πετυχαίνουν. Ως προοδευτικός πόλος, ως Κίνημα της αλλαγής με διακριτές αρχές και αξίες είναι “suis generis” και όσο και αν προσπαθούν «οι άλλοι» να μας αντιγράψουν, όσες μάσκες και αν φορέσουν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, το ΠΑΣΟΚ θα είναι πάντα η ψυχή της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα, το «Κίνημα των μη προνομιούχων Πολιτών», το «κίνημα των αγροτών», «το Κίνημα του ελληνικού λαού», «το κίνημα της αλλαγής»…

Σήμερα, το μήνυμα της επετείου της 3ης Σεπτέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Το ΠΑΣΟΚ αλλά και ο χώρος της ευρύτερης Κεντροαριστεράς οφείλουν να ξαναβρούν τον δρόμο των αξιών τους για να συμβάλλουν καθοριστικά στην ισορροπία του σημερινού, μετέωρου «πολιτικού συστήματος». Είναι χρέος όλων μας το ΠΑΣΟΚ να επανασυσπειρωθεί και να αποτελέσει «πρωταγωνιστή» όχι σε ψευτοδιλήμματα και αυταπάτες, αλλά στα καίρια και μεγάλα προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο μας για να ξαναβρεί η χώρα το «χαμένο βηματισμό της» και ο λαός την «χαμένη ταυτότητά του»…

«Οι χαμένες ανακτήσεις….»

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

diamartyria-agrotes

 

 

Η Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την επιστροφή των αποζημιώσεων από τους αγρότες επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά την οδυνηρή, αδιέξοδη κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα σήμερα. Παράλληλα, όμως επισκιάζει τους πραγματικά ένοχους, οι οποίοι δημιούργησαν τη σημερινή κρίση, η οποία έχει αφετηρία το 2007 και διαιωνίζεται μέχρι και σήμερα..

Το 2008 είχαν αρχίσει να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια της κρίσης στην Ελλάδα και η τότε Κυβέρνηση αντί να επινοήσει τρόπους και μεθόδους για την καλύτερη αντιμετώπιση του φαντάσματος της κρίσης, μοίραζε λεφτά…Ο Υπουργός Γεωργίας, ο κ. Σωτήρης Χατζηγάκης, (ο οποίος όπως αποδεικνύουν οι πολιτικές εξελίξεις σήμερα, μάλλον έχει αποτελέσει «πρότυπο προς μίμηση» για τον κ. Τσίπρα), από την μία ανέβαινε στα τρακτέρ των αγροτών και εξέφραζε με όποιον τρόπο μπορούσε την αμέριστη συμπαράστασή του στις αγροτικές κινητοποιήσεις και από την άλλη «μοίραζε» αποζημιώσεις, τις οποίες καλούνται σήμερα οι αγρότες να επιστρέψουν πίσω…

Και ο σημερινός Πρωθυπουργός αντί να καταδικάσει τα πρόσωπα, τις πρακτικές, τα φαινόμενα, τις αντιλήψεις, τις νοοτροπίες αυτές που έχουν οδηγήσει τη χώρα σ’ αυτό το μεγάλο αδιέξοδο, τους επιβραβεύει κιόλας…Είτε με τις πολιτικές του επιλογές, π.χ. η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου στο Ανώτατο Αξίωμα της χώρας όπως επίσης και η τοποθέτηση άλλων στελεχών της Κυβέρνησης του 2004-2009 σε καίριες Κυβερνητικές θέσεις, είτε μέσω των Κυβερνητικών του πρακτικών για παράδειγμα η επιλογή φίλων και συγγενών σε ανώτατα Κυβερνητικά κλιμάκια, είτε μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών, δηλαδή δίνουμε τηλεοπτικές άδειες σ’ όποιον «γουστάρουμε» … Το λεγόμενο “Greek Paradox” σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ… Ο κ. Τσίπρας όχι μόνο δεν παρουσιάζει δείγματα γραφής για ριζικές αλλαγές, για απονομή δικαιοσύνης, αλλά απεναντίας με προκλητικό τρόπο επισφραγίζει την αναπαραγωγή πολιτικών προτύπων του παρελθόντος που κατέστρεψαν την χώρα…

Σαφέστατα, σε αυτό το «παιχνίδι εξουσίας» ένοχοι είναι οι αθώοι και οι αθώοι γίνονται ένοχοι…Αν ρωτήσουμε σήμερα τον κ. Τσίπρα «Τις πταίει»; Σίγουρα θα μας απαντήσει όχι «η Κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009»… Φταίει, μήπως καλύτερα, κατά τον κ. Τσίπρα το ΠΑΣΟΚ που παρέλαβε μία χώρα χρεοκοπημένη; Με ένα διογκωμένο δημόσιο χρέος που μόνο μέσα σ’ ένα χρόνο, την περίοδο 2008-09 προστέθηκε χρέος 57 δις ευρώ; Με έναν υπέρογκο δημόσιο τομέα, ο οποίος κατά την περίοδο 2004-2009 αυξήθηκε κατά 865.000 προσλήψεις; Για όλα αυτά και για άλλα πολλά είναι υπαίτιοι όλοι οι άλλοι πλην του κυρίου υπευθύνου της κρίσης αυτής, ο οποίος παραμένει από το 2009 και μετά «κρυπτόμενος»…

Και καλούνται σήμερα οι αγρότες, σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα φοροεισπρακτικά και εισφοροεισπρακτικά μέτρα που τους έχει επιβάλλει η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να επιστρέψουν αποζημιώσεις.. Και σε αυτήν την περίπτωση ποιοι είναι οι ένοχοι τελικά; Εκτός από τον κ. Χατζηγάκη μήπως είναι ένοχος και ο κ. Αποστόλου, ο οποίος διατυμπάνιζε από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων ότι δεν θα εφαρμόσει την Τροπολογία για την επιστροφή των αποζημιώσεων την οποία ο ίδιος, κατέθεσε και ψήφισε, ενώ παράλληλα έχει ήδη προβλέψει στον Προϋπολογισμό του 2016 ποσό ανάκτησης των αποζημιώσεων;

Και σήμερα που καλείται να την εφαρμόσει; Τι θα μας ανακοινώσει; Ότι δεν φταίει αυτός; Αλλά ναι, μάλλον φταίνε προηγούμενοι ή μήπως φταίνε οι Θεσμοί; Ή μήπως ο Ολλανδρέου;…

Καλύτερα, για να μιλάμε και με όρους «αριστεράς» φταίνε οι διαπλεκόμενοι… Μόνο που οι «διαπλεκόμενοι», κ. Τσίπρα έχουν αλλάξει απλά ονοματεπώνυμο, τα συμφέροντα έχουν μείνει ίδια και δυστυχώς αυτή είναι η μήτρα του κακού για το ελληνικό, πολιτικό σύστημα: «Ένοχοι είναι οι αθώοι και οι αθώοι γίνονται ένοχοι»…

«Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπαθεί να βγάλει από την μύγα ξίγκι σε βάρος των αγροτών"

E-mail Εκτύπωση
IWIWSatartlapGoogle bookmarkDel.icio.usTwitterLinkter.huvipstart.huFacebookMyspace bookmarkDiggUrlGuru.huBlogter.hu

 

Η οργή του αγροτικού κόσμου προέρχεται από την προσπάθεια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να βγάλει από την μύγα ξίγκι από τις ήδη μη βιώσιμες-αποεπενδεδυμένες, υπερφορολογημένες και άνευ υποδομών γεωργικές εκμεταλλεύσεις, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο σοβαρό πρόβλημα στην διατροφική επάρκεια του ελληνικού λαού σε περίοδο οικονομικής κρίσης και διαταράσσοντας την κοινωνική συνοχή στην Ελληνική περιφέρεια.

Η «ασφαλιστική αντιμεταρρύθμιση» που προωθείται από την Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με τον τριπλασιασμό των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών από 7% σε 20% και στη συνέχεια σε 27% με την κατάργηση του ΟΓΑ, σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα φορομπηχτικά μέτρα του μνημονίου της «για δεύτερη φορά Αριστερά», όπως την αύξηση της προκαταβολής φόρου από 27,5% σε 55%, την κατάργηση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης πετρελαίου κίνησης, την αύξηση του συντελεστή φορολόγησής τους από το 13% στο 26% από το πρώτο ευρώ, τον φόρο στο κρασί κ.ά., αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι η Κυβέρνηση έχει περίτεχνα μεθοδεύσει την εξόντωση του αγροτικού κόσμου

Εντούτοις, οι Υπουργοί και τα στελέχη της Κυβέρνησης σ’ ένα ατελείωτο παιχνίδι εξουσίας προσπαθούν να αποδείξουν ότι οι σημερινές, αγροτικές κινητοποιήσεις είναι «ασύμβατες» ως προς την Κυβερνητική πολιτική. Οφείλει, ωστόσο, η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όπως και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης να κατανοήσουν το αγροτικό ζήτημα που φέρνει τους αγρότες σε παραγωγικό αδιέξοδο, γιατί οι άνθρωποι της παραγωγής όπως και οι αγρότες δεν κάμπτονται από επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Ο κ. Τσίπρας όταν ήταν στην Αντιπολίτευση έσπερνε υποσχέσεις «για όλα» και σε «όλους». Σήμερα, ως Κυβέρνηση σπέρνει εισφορές και φόρους…Φυσικό είναι η συγκομιδή να είναι σήμερα η «κοινωνική οργή»..

Σελίδα 1 από 6